ತನಿಖೆಯಿಂದ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಹುದಾದನ್ನು ದೂರುದಾರ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕೇ?; ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ವಿಹಾರ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಪೀಠದ ಅವಲೋಕನ

ಬೆಂಗಳೂರು; ‘ದೂರುದಾರರ ವಿಚಾರಣೆಯ ಮೂಲಕವೇ  ಸಂಪೂರ್ಣ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವಂತೆ ಖಾಸಗಿ ದೂರುದಾರರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತನಿಖೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬಹುದಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ದೂರುದಾರನೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ತನಿಖೆಯೇ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ತನಿಖೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ  ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಪರಿಶೀಲನಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚಬಾರದಾಗಿತ್ತು,’ ಎಂದು ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ವಿಹಾರ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ  ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎಂ ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ  ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು  ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಮುಂದುವರೆಯಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿರುವ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನೀಡಿರುವ ಆದೇಶವನ್ನೂ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದೆ.

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಹೊರಡಿಸಿರುವ ಆದೇಶದ ಪ್ರತಿಯು ದಿ ಫೈಲ್‌ ಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಈ ವಾದದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲರು ಕರ್ನಾಟಕ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ Crl.P.No.11571/2025 ಜೊತೆಗೆ Crl.Misc.No.11573/2025 (Mahantesh Bilagi and another Vs. State of Karnataka and others) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ 02.12.2025ರಂದು ನೀಡಿದ ಆದೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿನ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತಡೆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಕಲಂ 17-A ಮತ್ತು BNSS ಕಲಂ 175(4) ರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಪೊಲೀಸರು ತಮ್ಮ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಪೊಲೀಸ್ ವರದಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಹಿರಿಯ ವಕೀಲರಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರು  2025 SCC Online SC 238, Om Prakash Ambadkar Vs. State of Maharashtra and others ಪ್ರಕರಣದ ತೀರ್ಪನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, BNSS ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಅವರು ಆ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ಯಾರಾ 29ರಿಂದ 31ರವರೆಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175, Cr.P.C.ನ ಕಲಂ 156ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(1)ವು Cr.P.C.ನ ಕಲಂ 156(1)ಕ್ಕೆ ಬಹುತೇಕ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಕರಣದ ಸ್ವರೂಪ ಅಥವಾ ಗಂಭೀರತೆ ಅಗತ್ಯಪಡಿಸಿದರೆ, ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರು ಉಪ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಂಶವಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ನೀಡಿರುವ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(2)ವು Cr.P.C.ನ ಕಲಂ 156(2)ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಕಲಂ 175(3)ವು ಕಲಂ 210ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಜ್ಞೆ (cognizance) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಕಲಂ 175(1)ರ ಪ್ರಕಾರ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ Cr.P.C.ನ ಕಲಂ 156(3)ಕ್ಕೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, BNSS ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್, ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 173(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ದೂರುದಾರರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು; ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಕಲಂ 175(4)ವು Cr.P.C.ನ ಕಲಂ 156ರಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಇದ್ದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಹೊಸ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದೆ. ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಜ್ಞೇಯ ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದ ಆರೋಪ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರಿಗೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಕಲಂ 210 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಜ್ಞೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದೂರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಗಮನ ಸೆಳೆದರು.

ಆರೋಪಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವರದಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆರೋಪಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನು ಘಟನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು Cr.P.C. ಕಲಂ 156(3)ಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೆ, BNSS ಮೂಲಕ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ:

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಎಫ್‌ಐಆರ್  ದಾಖಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ನಂತರ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವಾಗ, BNSS ಕಲಂ 173(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅರ್ಜಿಯ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಎಫ್‌ಐಆರ್ ದಾಖಲಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, FIR ದಾಖಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು Priyanka Srivastava Vs. State of U.P. ಮತ್ತು Babu Venkatesh Vs. State of Karnataka ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, BNSSನಲ್ಲಿ ತರಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ. Cr.P.C. ಕಲಂ 156(3)ರ ಕುರಿತು ವಿವಿಧ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತೀರ್ಪುಗಳ ಮೂಲಕ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು BNSS ಕಲಂ 175(3) ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂಹಿತೀಕರಿಸಿದೆ. ಅನೈತಿಕ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುವ ಅರ್ಜಿದಾರರು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಸಂಬಂಧಿತ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವು ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌  ದಾಖಲಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿರುವ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ದೂರು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದ ಎರಡನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕಾರಣಸಹಿತ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೂರುದಾರರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅರ್ಜಿಯು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 173(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅರ್ಜಿ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಮಾಣೀಕೃತ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು; ಅಗತ್ಯ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌ ದಾಖಲಿಸಲು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಕುರಿತು ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವನ್ನು ಕೋರಿದರು.

ಅಲ್ಲದೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿ ಸಂಖ್ಯೆ 1 ಮತ್ತು 5 ಚುನಾಯಿತ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು BNSS ಕಲಂ 175(4)ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ 2026 SCC Online SC 114 (XXX Vs. State of Kerala) ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗಮನಸೆಳೆದ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲರಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್‍‌ ಅವರು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು Lalitha Kumari Vs. State of U.P., Om Prakash Ambadkar ಮತ್ತು Priyanka Srivastava Vs. State of U.P. ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಕಾನೂನು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ BNSS ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 175(4)ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ ಎಂದು ಏಕಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠದ ಗಮನಸೆಳೆದಿರುವುದು ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಕಲಂ 175(4) ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಕಲಂ 175(3)ರ ಎಲ್ಲಾ ಕಡ್ಡಾಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 175(4)ಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು; ಎರಡನ್ನೂ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಲಂ 175(4)ವು ಕಲಂ 175(3)ರ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಅದೇ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದ ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನೂ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಕಲಂ 175ರ ಉಪವಿಭಾಗ (3)ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 333ರಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ದೂರುದಾರರು 2025ರ ಜನವರಿ 21 ರಂದು ಠಾಣಾಧಿಕಾರಿಗೆ ವಿವರವಾದ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ 2025ರ ಜುಲೈ 30ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತದ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಆರೋಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು IPC ಕಲಂ 403, 406, 409, 420 ಮತ್ತು 426 ಜೊತೆಗೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತಡೆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಕಲಂ 13(1)(a) ಮತ್ತು 13(2) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಆ ದೂರನ್ನು ಸಂಬಂಧಿತ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ದೂರುದಾರರು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ದೃಢೀಕರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ದೂರುದಾರರು BNSS ಕಲಂ 175(3) ಜೊತೆಗೆ ಕಲಂ 2(1)(h) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ದೂರು ಪತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣೀಕೃತ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 333(2)ಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವಂತೆ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳ ದೃಢೀಕರಣ/ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಷರತ್ತು ಪೂರೈಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ದೋಷಪೂರಿತ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು BNSS ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ದೂರಿನಲ್ಲಿನ ಆರೋಪಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆದೇಶ ನೀಡಿತ್ತು.

ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಕೋರಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣವು ವಿಶೇಷ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಅಪರಾಧದ ರೂಪ ನೀಡಿರುವ ಪ್ರಕರಣವಲ್ಲ. ದೂರುದಾರನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಆರೋಪಗಳು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹುದ್ದೆಯ ದುರುಪಯೋಗ, ಅನ್ಯಾಯಕರ ಲಾಭ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯ ಮಂಜೂರಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.

ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಜಾತಿ, ಪಂಥ ಅಥವಾ ಧರ್ಮದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕೇತರ ದತ್ತಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆಗಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದು ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ವರ್ಗದಡಿ ನಾಗರಿಕ ಸೌಲಭ್ಯ ನಿವೇಶನ ಪಡೆದಿದೆ, ಲೀಸ್ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಶೇ. 50ರಷ್ಟು ರಿಯಾಯಿತಿ ಪಡೆದಿದೆ. ನಂತರ ಪರ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯದ ನಿವೇಶನವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದೆ ಮತ್ತು ಬಳಸದೆ ಇದ್ದರೂ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ದೂರಿನಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಒಂದು ಚಾರಿಟಬಲ್ ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದು, ರಿಯಾಯಿತಿ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ನಿವೇಶನ ಮಂಜೂರಾತಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಡೆದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಆರೋಪಗಳು ಇಂತಹದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ, ದೂರುದಾರರು ಸಾಕ್ಷಿಪೀಠಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ,  ತನಿಖೆಯ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ದೂರುದಾರರಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಎನ್ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223ರ ವಿಚಾರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬುದೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಯಾರು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೊಳಿಸಿದರು, ಟ್ರಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಂಸ್ಥೆ ಎಂದು ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು, ಅಧಿಕೃತ ಕಡತದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದವು, ರಿಯಾಯಿತಿಗೆ ಯಾರು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದರು, ಪರ್ಯಾಯ ನಿವೇಶನದ ಮನವಿ ಬಿಡಿಯನ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಸಾಗಿತು ಮತ್ತು ಆರೋಪಿಸಿದಂತೆ ಇಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧಾರವಾಯಿತು, ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಒಮ್ಮತ/ಸಂಚು ಇತ್ತೇ, ಯಾವುದೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡನೇ, ಯಾವುದೇ ಅನ್ಯಾಯಕರ ಲಾಭ ನೀಡಲಾಯಿತೇ, , ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಅಥವಾ ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತವೆಯೇ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಖಾಸಗಿ ದೂರುದಾರನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಏಕಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತೃತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

ಈ ವಿಷಯಗಳು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೇ ಅಡಗಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ತನಿಖೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಕೇವಲ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನಡೆಸುವ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 223ರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಗುರಿಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223 ದೂರು ಆಧರಿಸಿ ಸಂಜ್ಞೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ದೂರುದಾರ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿದಾರರ ವಿಚಾರಣೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಕಲಂ 175(3) ಆರೋಪಗಳ ಸ್ವರೂಪವು ದೂರುದಾರರಿಂದ ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗದ ದಾಖಲೆ/ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಅಗತ್ಯಪಡಿಸಿದಾಗ ತನಿಖಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಅನುಕೂಲತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಆರೋಪಗಳ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಆ ಆರೋಪಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವು ಇತ್ತು. ಅದು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3)ರಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿರುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿತ್ತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆರೋಪಗಳಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(4)**ನಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿತ್ತು. ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕೇವಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ದೂರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 333(2)ಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಣ ಅಥವಾ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಬಿಎನ್ಎನ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಮುಂದಾಯಿತು ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

‘ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾನೂನಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿರುವ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ನನ್ನ ಪರಿಗಣಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಅನುಸರಣೆ ಮತ್ತು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ದೋಷದ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ದೂರುದಾರರಿಗೆ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು,’ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎಂ ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

“Procedure is undoubtedly the handmaid of justice; it cannot be permitted to become its hangman.” ಆದರೆ, “ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನ್ಯಾಯದ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ನ್ಯಾಯದ ಹಂತಕನಾಗಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3)ರಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿರುವ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಅನೈತಿಕ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುವ ದೂರುದಾರರ ಮನವಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಹಂತವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದು, ಅರ್ಜಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದು, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದನ್ನು ತನಿಖೆಯ ಬಲವಂತದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಈ ಆದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ದುರುಪಯೋಗದ ವಿರುದ್ಧದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ತನಿಖೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಆರೋಪದ ತನಿಖೆಯನ್ನೇ ತಡೆಯುವ ಗುರಾಣಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ತಪಾಸಣೆಯು ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕೋಟೆಯಾಗಬಾರದು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೂರುದಾರನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕುರುಹುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಧಿಕೃತ ಕಡತಗಳು, ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು, ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರ, ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಗಳ ಚಲನವಲನ, ಸಮಿತಿಗಳ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರ ವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಚದುರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

‘ದೂರುದಾರರ ವಿಚಾರಣೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವಂತೆ ಖಾಸಗಿ ದೂರುದಾರರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತನಿಖೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬಹುದಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ದೂರುದಾರನೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ತನಿಖೆಯೇ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ತನಿಖೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಪರಿಶೀಲನಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚಬಾರದಾಗಿತ್ತು,’ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮವೆಂದರೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು ಅನ್ವಯಿಸಿದಲ್ಲಿ 175(4) ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತಡೆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಯಾವುದನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮವೂ ಸಂಸತ್ತು ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸಲು ಬಳಸಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಆರೋಪಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸತ್ಯವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಬಹುದು; ಅಥವಾ ಅವು ಆಧಾರರಹಿತವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಬಹುದು. ಈ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅದರ ಕುರಿತು ತೀರ್ಮಾನ ನೀಡುವುದು ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಭಾವತಃ ತನಿಖೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆರೋಪಗಳು, ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷ ಹೊಂದಿದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಕಾರಣದಿಂದ ತನಿಖೆಯಾಗದೆ ಉಳಿಯುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಪೂರ್ಣ ಪರಿಶೀಲನಾ ವಿಧಿಯ ಬಲಿಪೀಠದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಲು ಬಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಹೇಳಿದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅನುಸರಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನಿತ ಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಬಹುದು. ನಂತರ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 175(4)ರಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿರುವ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ, ತನಿಖೆಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮನವಿಯನ್ನು ಅದರ ಗುಣದೋಷಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ S.N. Vijayalakshmi Vs. State of Karnataka ಪ್ರಕರಣದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೊದಲು ದೂರುದಾರರು ಪಾಲಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರು ವಾದಿಸಿದ್ದರು.

Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಪೊಲೀಸರು ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌  ದಾಖಲಿಸದಿದ್ದರಿಂದ ಬಾಧಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸಂಬಂಧಿತ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧೀಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, Cr.P.C. ಕಲಂ 200 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದೂರುದಾರರು 2022ರ ಮೇ 12ರಂದು ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌ ದಾಖಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರು.

ಇದಾದ ನಂತರ 2022ರ ಜುಲೈ 20ರಂದು ಎಸಿಎಂಎಂ ಮುಂದೆ ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಈ ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಎಸಿಎಂಎಂ ಮುಂದೆ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗ, ದೂರುದಾರರು ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಉಪ ಪೊಲೀಸ್ ಆಯುಕ್ತರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮವಾಗದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಸಿಎಂಎಂ ಮುಂದೆ ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ನಂತರ 2023ರ ಜುಲೈ 21ರಂದು ಎಸಿಎಂಎಂ ಮುಂದೆ ಪಿಸಿಆರ್‍‌ನ್ನು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎಫ್‌ಐಆರ್ ದಾಖಲಾಯಿತು ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಆದೇಶದಿಂದ ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ

ಹಾಗೆಯೇ ಖಾಸಗಿ ದೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಸಿಎಂಎಂ, ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌ ದಾಖಲಿಸಲು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮೊದಲು ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷ ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ಕರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ಉದ್ದೇಶ ನಾಗರಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯಕರ ಅಪರಾಧ ಕ್ರಮಗಳು ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಿರುಕುಳಕಾರಿ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದಾಗಿದೆ. ಈ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಔಪಚಾರಿಕತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಉತ್ತರಾಖಂಡ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಏಕಸದಸ್ಯ ಪೀಠವು Sachin Chamoli v. State of Uttarakhand, 2016 (3) NCC 68 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು Priyanka Srivastava ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ರಕಾರ ಕಡ್ಡಾಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

Babu Venkatesh v. State of Karnataka, (2022) 5 SCC 639 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಿಲ್ಲದೆ Cr.P.C. ಕಲಂ 156(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ದೂರು/ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತ್ತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಎಸಿಎಂಎಂ ಉಲ್ಲೇಖ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ದೂರು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತವಾಗಿತ್ತು. Ramesh Kumar Bung v. State of Telangana, 2024 SCC OnLine SC 264 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, Priyanka Srivastava ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾದರೂ, ದೂರುದಾರರು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ತಡವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿತ್ತು.

Kanishk Sinha v. State of West Bengal, 2025 SCC OnLine SC 443 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿರ್ದೇಶನವು ಭವಿಷ್ಯಮುಖಿ (prospective) ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೂರು/ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ ಆದರೆ ಅದರ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ, ಅದು Priyanka Srivastava ತೀರ್ಪಿನ ವಿರುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿಎ. ಅದರ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು ಭವಿಷ್ಯಮುಖಿಯಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ; ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷ; ಆದರೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ದೂರು/ಅರ್ಜಿಯ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಆ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಆ ಆದೇಶ ಅಥವಾ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಆದೇಶಗಳು/ಕ್ರಮಗಳನ್ನು Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದ ಪಾಲನೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಏಕೈಕ ಕಾರಣದಿಂದ ರದ್ದುಪಡಿಸಬಹುದು.

‘ಈ ಮೇಲಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಶ್ನಿತ ತೀರ್ಪು Priyanka Srivastava ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾದ ಕಾನೂನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮೇಲಿನ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಸಿಎಂಎಂ ಸಂಜ್ಞೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಅಪರಾಧಗಳ ಅಗತ್ಯ ಅಂಶಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿಲ್ಲ,’ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ದರಿಸಿದೆ.

State of Haryana v. Bhajan Lal, 1992 Supp (1) SCC 335; Vesa Holdings Private Limited v. State of Kerala, (2015) 8 SCC 293; ಮತ್ತು Gulam Mustafa v. State of Karnataka, (2023) 18 SCC 265 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿನ ತತ್ವಗಳೂ ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು Cr.P.C. ಕಲಂ 156(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಒಂದು ದೋಷ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ದೂರು ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಅಥವಾ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತನಿಖೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಆ ದೋಷವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾನೂನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದನ್ನೇ ಅಲ್ಲ; ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದೆ Cr.P.C. ಕಲಂ 156(3) / BNSS ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವುದನ್ನು ಕಾನೂನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು S.N. Vijayalakshmi ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ಕಾನೂನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ARUL GERALD PRAKASH v. STATE OF TAMIL NADU ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೂ ಸಹ ಈ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಈ ಮರುಪರಿಶೀಲನಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿನ ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಕೊರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಿಎನ್‌ಎನ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3)ರ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದು ಸರಿಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. S.N. Vijayalakshmi & Others v. State of Karnataka & Another, 2025 INSC 917 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ನಿರ್ಣಯಗಳು, ಸಹಿಗಳು, ಆರೋಪಿತ ನಕಲು/ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿ ದೂರುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶಾಲ ವಾಸ್ತವ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಅಡೆತಡೆ ನಿವಾರಣೆಯಾದ ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ 2023ರ ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷವೇ? ಮತ್ತು ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ Crl.M.P.No.984/2025 ಅನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಯೇ, ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ 2023ರ ಕಲಂ 301 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪ್ರಕರಣ ಬಹಿರಂಗವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಮತ್ತು ಎಫ್‌ಐಆರ್‍‌  ನೋಂದಣಿ ಹಾಗೂ ತನಿಖೆ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ, ಚರ್ಚ್ ಸ್ಮಶಾನವನ್ನು ಬಿಷಪ್ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾರಿಷ್ ಪಾದ್ರಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದೇ ಅಥವಾ ಅದು ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಟ್ರಸ್ಟ್/ದತ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಹೇಳಿದೆ.

ಚರ್ಚ್ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಈಗಿರುವ ಸಮಾಧಿಗಳು/ಗೋರಿಗಳನ್ನು ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಪವಿತ್ರ ದತ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಕರಣದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಪ್ರತಿವಾದಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಯಾವ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಕುರಿತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವ ನೇತೃತ್ವದ  ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದೆ.

ಅಂಶ (i)ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3)ರ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಏಕೈಕ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ವಜಾಗೊಳಿಸಿರುವುದು ದಾಖಲೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅರ್ಜಿದಾರರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳ ಮೂಲಭೂತ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. S.N. Vijayalakshmi & Others v. State of Karnataka & Another, 2025 INSC 917 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಇಂತಹ ದೂರಿನ/ಅರ್ಜಿಯ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಬದ್ಧತೆಯಿರುವ ತೀರ್ಪಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ,  ಬೆಂಬಲ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ Crl.M.P.No.984/2025 ಅನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವಜಾಗೊಳಿಸಿರುವುದು ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ. ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅರ್ಜಿದಾರರಿಗೆ ಅರ್ಹತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂಶ (i) ಅನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರರ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. Crl.M.P.No.984/2025ರಲ್ಲಿ 19.05.2025ರಂದು ನೀಡಿದ ಪ್ರಶ್ನಿತ ಆದೇಶವನ್ನು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ರದ್ದುಪಡಿಸಬೇಕು. ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದೇ ಸ್ವತಃ ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ದೋಷವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಅದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಅದರ ಗುಣದೋಷಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು, ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸುವವರೆಗೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿರುವುದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ.

ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಘೋಷಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿರುವ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದೂ ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷವಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿರುವ ದೋಷಪೂರಿತ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದದ್ದಾದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ಅಪೂರ್ಣತೆಯೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಈ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದಿರುವ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನಿಖೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವ ಹಂತಕ್ಕೇ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 175(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ತನಿಖಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶ ನೀಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ದೋಷವು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಹಂತದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಬದಲು ಮತ್ತು ನಂತರ BNSS ಕಲಂ 175ರಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಬದಲು, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷದಿಂದಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223ರ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿತು. ಇಂತಹ ವಿಧಾನವು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಂತಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ತನಿಖಾ ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮವನ್ನು, ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭಿಸುವ ಹಂತವೇ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಅದನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಗೊಳಿಸುವ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಿರುವ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಅತಿಯಾದ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳಬಾರದಾಗಿತ್ತು. ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175(3) ಮತ್ತು 175(4)ರಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ.

ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಬೇಕು ಎಂದಿರುವ ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ‘ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಡುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 223ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಪ್ರಶ್ನಿತ ಆದೇಶದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾ ಭಾಗವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ,’ ಎಂದು ಏಕ ಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಪರಿಗಣಿಸಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಂತರ ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರಕಾರ ದೂರನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು. ಬಿಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಲಂ 175ರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದೆ. ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆರೋಪಗಳ ಗುಣದೋಷಗಳ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೂರನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನಿಖೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಬೇಡವೇ ಎಂಬುದು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ನಂತರ ಸಂಬಂಧಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದೆ.

ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ವಿಹಾರ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ ಪ್ರಕರಣ; ಖಾಸಗಿ ದೂರು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ ಅನುಮತಿ, ಖರ್ಗೆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂಕಷ್ಟ!

ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ವಿಹಾರ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಕೆಯಾಗಿರುವ ಖಾಸಗಿ ದೂರನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದೆ. ಈ ಕುರಿತು ದಿ ಫೈಲ್‌ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು.